یادگاری های ماندگار

درباره نه اسفند هفتاد و نه باید بگم که خوشحالم از اینکه زنده هستم . باید همه قدر زندگی را بدانیم . زندگی به همین که زنده هستیم خیلی ارزش داره همش یک بازی پر هیجانه بازی با مهره هایی که هر کسی در دست داره . حرکت در مسیر ارزوها . اینا چیزای بارازشی هستند . . خانواده و عشق چیزهای جالبی هستند . محبت و کمک کردن به دیگران . تلاش چیز قشنگیه . برنامه داشتن و با خودت خلوت کردن خیلی زیباست .

نه اسفند من زنده ماندم تا باز هم پرتقال بخورم انار بخورم کیوی و خرمالو اینها چیزهای کمی نیستند . تنفس و دیدن مناظر زیبا روزهای برفی و بارانی یا شبهای پرستاره اینها را باید بیشتر ببینیم . مادر پیر و همسایه مسن بچه هایی که دارند در اطراف ما جون می گیرن و رشد می کنند .

خواندن شعرهای فروغ و ایرج و شنیدن صدای محمد اصفهانی و اندی . دیدن گله های گوسفند و شکار گروهی گرگ در تلوزیون و دیدن اینکه یک روزی اوباما میاد و یک روزی می ره خونه ش .

من معتقدم زندگی زیباست اینکه ما اذیت بشیم یا شکست بخوریم یا خیلی چیزهایی که ممکنه یکی از ما درگیرش بشیم اینها را نمی خوام انکار کنم ولی خلاصه بودن خودش به تنهایی چیز زیادی است موفقیت بزرگیست . وقتی شکست می خوریم یاد می گیریم که چگونه باز هم حرکت کنیم و به غرور بیندیشیم . البته باید همیشه و در همه حال فکر پاکی داشته باشیم ولی پاکی منافاتی با موفقیت و غرور نداره .

نه اسفند هفتاد و نه هنوز یادگاریت بر روی دستم هست هنوز بازویم درد دارد هنوز پایم که رگش را برداشتن درد دارد هنوز خاطرات لگد خوردنم برایم تازه است هنوز هزینه هایی که بر دوشم گذاشتی برایم سنگینی می کند . اینها را نمی توان نگفت ولی درسی که به من دادی اینکه برایم خودم زندگی کنم اینکه طوری رفتار کنم که لحظه مرگ سبک باشم اینکه قدر چیز های کوچکی که برایم عادی شده اند را بدانم ، اینها همه از یادگاری های تو برای من لحظه های شادی ساخته است . و حالا به همه می گویم آنچه را که نتوانسته ام به ان مفهومی اضافه کنم و این است که کتاب بزرگان فلسفه نوشته هنری توماس به ترجمه فریدون بدره ای را بخوانید و از همه چیز مهم تر اینکه قدر بزرگان اندیشه را بدانیم

+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۱۲/۰۹ساعت 1 توسط كادر |