فرصت انتخاب

امریکا با گزینه لنتخاب خود چه خواهد کرد . برای من زیاد مهم نیست گویا در گوشه ای خارج از دنیا نشسته ام و به اتفاقات مانند یک فیلم نگاه می کنم . با این وجود برای خودم تخیلاتی دارم . فکر می کنم آمریکا به ترامپ رای خواهد داد زیرا ترامپ بیشتر روحیه امریکایی دارد تا کلینتون به عبارتی دیگر کلینتون امریکا را به کشوری مکار مانند می کند و ترامپ امریکا را به شیری درنده و این صفت روراستی ترامپ پل مستقیمی با قلب امریکا دارد نباید از این مسئله گذشت که کلینتون موفقیتش را از سیاست گرفته است و ترامپ کسی هست که در دنیای بیرون بند و بست های سیاسی خودش را ثابت کرده و این از او یک ادم رک و راست ساخته است . می توان گفت امروز امریکا با یک بد روراست بیشتر امریکا می ماند تا با یک خوب فریبکار . قدرت در پشت نقاب خنده بسیار زشت تر است و یا اخلاق در چهار چوب یک حزب یا لباس یا هر قالب خاصی که باشد بوی تعفن می دهد . بهتر است دنیا با انسانهایی واقعی سر و کار داشته باشد تا با انسانهای مسخ شده

در هر صورت امریکا تصمیم خودش را خواهد گرفت و تاریخ هم کار خودش را خواهد کرد ولی دیگر کمر تاریخ با این افراد خالی از ستون فقرات نرم و شکننده شده . به نظر می رسد زندگی در کاخ سفید به مذاق خانم خانما بد نیامده ولی باید یاد مان باشد مشکل دیکتاتور ها از اتاق خواب شروع می شود گویا رسم بر این است که در یک شوخی تلخ سرنوشت انسانها به بند تنبانشان است .

زندگی با احساسات خودش بیگانه شده حالا کسانی فرصت زندگی دارند که راحت تر ادم می کشند و یا فرصت زندگی را از دیگران می ربایند . یک نوع بازی قایم باشکی در جریان است که در ان خوب تر ها فقط قادرند بهتر قایم شوند ولی در انتها کسانی به زندگی می رسند که بهتر بلد هستند دیگران را بپیچانند .

آنچه در بیرون اتفاق می افتد اصلا با احساسات میانه ای ندارد و اخلاق به نظر لباس کهنه ای می رسد که بر تن انسانهای ضعیف پوشانده شده . شاید بتوان گفت هیچ وقت در طول تاریخ این همه انسانها به بردگی هم نوعان خود همت نداشته اند . با این وجود برگ برنده دست هیچ کس نیست زیرا کسی که فرصتی را از دست می دهد انرا ندارد و کسی که فرصتی را می دزدد نیز فاقد فرصت است