حزب میانه رو

در مکالمات معمولی کلمه میانه روی به نظر زیبا می اید ولی در واقعیت چیزی به نام میانه روی وجود ندارد فقط دروغ گو ها میانه رو می شوند زندگی هر چند سیاه و سفید نیست ولی چیزی بین سیاه و سفید هم نیست خلاصه یک رنگ است یک رنگ که خودش تمامیت دارد هر چند برخاسته از چند رنگ باشد ولی خودش تعریف مستقلی دارد . رفتار های میانه رو نیز رفتار هایی ریا کارانه هستند من اینم ولی نشان می دهم که به ارزش ها نیز پایندم ارزشهایی که نمی دانم چی هستند ودر منطق و چهار چوب عقلی من نمی گنجند . من با فلانی خوشم ولی بدم نمی اید از بهمانی هم لذتی ببرم اگر این واقعیت من است هیچ اشکالی ندارد ولی ان دو نیز باید اینرا بدانند حد اقل اگر نام هم را نمی دانند اصل ماجرا باید واضح گفته شود و به زبان روان قابل دفاع باشد . امروز ما با پدیده ای به نام هرزگی سیاسی و هرزگی خانوادگی و هرزه گی اجتماعی مواجه هستیم به مصلحت این می گوییم و ان را تایید می کنیم و برای ان دیگری مشت گره می کنیم و سنگ اون یکی را به سینه می زنیم و در منطق درونی خود به همه اینها می خندیم و می گوییم این فقط یک سری حرفهاست که باید انها را بگوییم و فلانی حقش این است که پیچانده شود و فلانی فلانش را عشق است و .... اینها یک موجود ناشناخته از ما می سازد که یا به ما وجهه اسمانی می دهد یا مرموز و خاص در خالی که انسان به اسمانی بودنش نیست که ارزشمند است یا به خاص بودنش نیست که کامل است انسان به زمینی بودن به داشتن گرایشات متفاوت و با داشتن رنگ مشخص است که انسان می شود . نمی دانم چرا این جوری می شود که گاهی دروغ تبدیل به مصلحت می شود و راست تبدیل به خیانت . نمی دانم چرا هر راستی را نباید گفت . در حالی که وقتی قرار باشد هر راست را نگوییم هیچ راستی را نخواهیم گفت چون همیشه این حرف اویزه گوش ماست که هر راستی را نباید گفت و همیشه در اغاز راست گویی مان به این نتیجه می رسیم که یا راست نگوییم یا نیمه راست و نیمه دروغ باشیم همیشه بیان و رفتار ما اغشته به ملاحظات است گویا ما از درجه حیوان نیز سقوط کرده ایم و دیگر جرات نداریم راحت بیندیشیم راحت بگوییم و راحت رفتار کنیم همیشه باید خواسته هایمان در جایی قایم باشند و ما مواظب باشیم انها را لو ندهیم . از هر چه هستیم دفاع کنیم مکالمات ضرب المثل شده خرافاتی را دور بیندازیم و رک و راست به سراغ اصل مطلب برویم و تا چیزی خلاف عقل و منطق انسانی نباشد مرز مجاز پرواز ماست