اشک

خب داریم زندگی می کنیم ولی به نظر می رسد زندگی مون انگار خیلی به مراد دلمون نیست . خب برای روبراه کردن مسائل خیلی کارها می شه کرد ولی من یک راه چاره اجساسی دارم . به نظر من هر کدام از ما باید روزی ده دقیقه گریه کنیم به حال خودمون و تمام زمانهای از دست رفته گریه کنیم . به تمام حرفهایی که می شد بگیم و چیزی نگفتیم گریه کنیم به حال تمام کسانی که بینمون نیستند گریه کنیم پدربزرگایی که دوست داشتیم براشون کاری بکنیم و نتوانستیم به حال مادربزرگایی که هرگز زندگی اجازه نداد بیشتر بهشون سر بزنیم . هر روز گریه کنیم به حال پدر و مادرایی که هرگز نتونستند از خودشان لذت ببرند . لذت بچه هاشونو ببرند . هر روز گریه کنیم به حال خواهر و برداریامون که فقط جای همو تنگ کردیم و یک عمر برای هم زدیم . گریه کنیم به حال سگ و گربه هامون وقتی همیشه گشنه هستند ول هستند و به بدترین شکل کشته می شن . فقط ده دقیقه گریه کنیم که چگونه اتحادمون از بین رفت دوستی مون از بین رفت و نفرت جای همه چیزو گرفت دزدی جای کار را گرفت و پارتی جای تلاش را گرفت . گریه کنیم به اینده بچه هایی که نمی دونن دارن به کجا می رن ایا براشون کاری هست ایا زنی ایا شوهری خواهند داشت . ایا به عشق زندگی شون خواهند رسید . گریه کنیم که هیچ امیدی نداریم . گریه ده دقیقه ای می تونه ما را به خدا نزدیک تر کنه وقتی اشک هامون روی گونه هامون سر می خورن بهتر می تونیم شرایط را تحمل کنیم باید درس صبر را یاد بگیریم وقتی خیلی ها فکر می کنن چاره انزوا و خودکشی و افسردگی است .

روزی ده دقیقه گریه کنید تو خونه تو بیابون تو خلوتی تو سینما و ... اینطوری حتما خدا وقتی اشکای یک ملتو ببینه خودش خلاصه یک کاری می کنه .بارون می فرسته برف میاد اب فراوان می شه و ...

به قدرت اشک باور داشته باشید .