تا شقایق هست زندگی باید کرد

فکر نمی کردم زندگی اینقدر برایم بی معنا و تو خالی شود که شده . به نظر می امد که وقتی یک کاری می کنی حالا کارت هر چی باشد دیگر زندگی جریانی شاد و ساده خواهد بود که در اون منتهی الیهش هم مرگ وجود دارد ولی حالا حس دیگری دارم گویا از لحظات می گریزم می خواهم این ماه و این سال زود بگذرد البته شاید این یک احساس زود گذر باشد ولی نمی دانم چرا همچی زود گذر هم نیست بیشتر به یک احساس دائمی می ماند همیشه با بعضی از جملات جنگیده ام که مثلا زندگی رنج است و شادی کم رنگ شدن رنجهاست .

گویا نمی شود یک چیز ساده را ساده گفت و یک لقمه راحت را راحت خورد مسائل الکی پیچیده شده اند یک عمر معطل می مانی که برای پدر و مادر خودت را توضیح دهی برای دوستان و حتی برای خودت . همیشه احساس می کنی در این توضیح پاره ای از توضیحات وجود دارد .

وقتی باد می وزد همه چیز اسیر باد است وقتی باران می اید همه چیز را تحت شعاع می دهد حتی وقتی که می گویند فصل شادیست باید شاد بود در هیچ کاری ترتیب اثر با ما نیست سگهای با وفای گله هم گوشت خوار شده اند و نمی شود با عشق به انها خمیر داد اصلا عشق خالی از معنا شده یک چیز همه است انتقام ، روز ها در پی انتقام روانند یا باید به همه چیز رسید یا باید همه چیز از بین برود این تمامیت خواهی هم برای خودش بساطی به هم زده .

مردگان نفس راحتی می کشند ، آه که بازی پر تب و تابی است زندگی ، همه جایت جان می کند هر لحظه وجودت را می بینی که در مشتت مچاله شده است تا بتوانی به ان منظوری که غرض بیانش را داشتی باز هم اشاره ای بکنی . هیچ درک متقابلی وجود ندارد ، افسوس دیگر نمی توان برای یکی هم که شده زندگی را دوست داشته باشی چون درست توسط همان فرد له می شوی . گویی شیشه عمرت هر دقیقه به سنگ کوبیده می شود

فکر نمی کردم زندگی چنین دردی عمیق باشد که مدام خودت را به فراموش خانه ی اندیشه ات بیندازی و در انجا لحظه ای نفس بگیری ولی باز هم نا امید از توضیحی ساده از عشقی ساده از علاقه ای ساده . نمی دانم چرا هیچ چیز ساده نیست ....... با تمام این احوال تا شقایق هست زندگی باید کرد