به بهانه فیلتر اینترنت

دنیای کوچکی دارم با دنیای کوچک خودم حال می کنم به روش خودم زندگی می کنم گاهی توفان دنیای کوچک مرا به هم می ریزد . من گاهی می نویسم از نوشتنم دنبال چیزی نیستم نوشتن بخشی از دنیای کوچک من است همین چند روز هم که اینترنت, قطع بود من بازم فرصت می کردم می نوشتم ولی طبعتا نمی توانستم انرا در وبلاگم بگذارم لذا نوشته هایم تو مای داکمنت ذخیره شده اهمیتی ندارد شاید برم عبدل اباد انها یا یکی دو تایش را بذارم تو وبلاگ .

من کار می کنم ورزش می کنم و می نویسم تا درست بفهمم کجای زندگی ایستاده ام کجای تاریخ ایستاده ام نوشتن هر چی باشد از نظر من بزرگترین نماد روشنفکری است . نوشتن ادم را روشن فکر می کند ولی روشنفکری به معنای انسانیت نیست خیلی از روشنفکران حقیقت را نمی گویند هر چند همه انها حقیقت را می دانند یقین داشته باشید کسانی که نان نوشته های دروغین خود را می خورند بیشتر از همه می دانند که دارند دروغ می گویند .

داشتن یک دنیای کوچک منافاتی با داشتن یک خدای بزرگ ندارد چه بسا این فقط خدای بزرگ است که می تواند زندگی هر چند کوچک را شیرین کند . داشتن دنیای کوچک گاهی می تواند دنیای درونی بزرگی برای یک فرد داشته باشد اینکه سهمی از دنیا که متعلق به ماست بسیار کوتاه است و باید سریع تصمیم گرفت و رفت سر اصل مطلب . که بستگی دارد برای هر کس اصل مطلب چه معنایی دارد