مقابله

من فکر می کنم  وقتی ماهیت ما مورد حمله قرار می گیرد ما باید مقامله ماهیتی کنیم . نباید وقتی یکی با اسحله به ما حمله می کند ما با سنگ به مقابله اش برویم . یا باید از همان اول تسلیم بشیم یا باید با اسحله به مقابله برویم .  یکی از چیزهایی که ما در زندگی باید یاد بگیریم هنر مقابله است  .  گاهی مقابله جنگ نیست دعوا نیست صبر نیست دعا نیست نفرت نیست . گاهی مقابله شادی است . گاهی مقابله ورزش است رقص است اواز است س... است . من به این نوع مقابله می گویم مقابله ماهیتی  اجازه بدهید برایتان مثالی بزنم . شما یک زن و شوهر را در نظر بگیرید که مرد زنش را تحقیر می کند حق و حقوق او را نادیده می گیرد او را کتک می زند خانواده اش را فحش می دهد و خلاصه خون زن را در شیشه کرده . حالا چه راه مقابله ای برای زن هست دعوا راه انداختن . ناسزا گفتن . قیه کشیدن و جیغ و داد کردن  .  خب حرف من همینجاست . من معتقدم زن باید در وهله اول مثل اون داستان معروف طوطی که گفت سلام مرا به طوطیان هندوستان برسان و  او خودش را به مردن زد  در  مرحله اول  زن باید خودش را به مریضی بزند  و هر طور شده طلاقش را بگیرد  و بعد  ورزش کند . برقصد . کوه برود . و خلاصه خودش را از لحاظ روحی و فکری از طلسم شوهرش نجات دهد و اصلا به او فکر نکند  . این زن باید بداند وقتی جواب تمام ناملایمات را داده که خودش را از فکر و ذکر او دور کند  و برود سراغ خودش سراغ خواسته هایش سراغ زندگی ای که دوست دارد  بگذار تا انها که ما را اسیر کرده اند خود اسیر بی تفاوتی و بی اعتنایی ما گردند و ما آه کشان و قیه کشان تاریخ نباشیم