باز هم از کنکور

می گم بابا درس چیز خوبی است . درس بخوان درسی بخوان که بتوانی در ان درس تاثیر بگذاری نه انکه ان درس در تو تاثیر بگذارد خیلی درسها در اصل درس نیستند بلکه بیشتر کارگاه عمله گیری هستند یک عده درسی می خوانند که خواندن و نخواندن ان درسها هیچ تاثیری در حال بشر ندارد و مطالعه کنندگان ان سری از درسها نه می توانند یک کلمه به محتوای درس زیاد یا از ان کم کنند .

می گم بابا درس بخون یک درسی که تو را ادم بهتری کند یک درسی که تو را فرد مفید تری کند و او درس می خواند . او انقدر درس می خواند که من دلم به حالش می سوزد صبحهها با یک نیم فنجانی قهوه که خورده به کتابخانه می رود دوباره همان کابشن سبز رنگ و رو رفته اش را می پوشد همان کفش مشکی رنگی که زمانی مارک کت بوده را به پا می کند و بی توقع به سراغ درسهایش می رود ظهر ها مامانش برایش کمی غذا می برد و شاید چند تا میوه که شاید بخورد و تقریبا اخر شب باز او به خانه بر می گردد وزنش خیلی کم شده . دو سال تمام درس خواندن مداوم اثرش را روی چشمهایش گذاشته است . دلم برایش کباب است .

می گم بابا زندگی جنگ است جنگ همت ها ، تلاش کن ، موفقیت تضمینی نیست ولی تلاش چوهره آدم است . گاهی آثار خستگی در صورتش داد می زند ولی چیز زیادی به زبان نمی اورد تنها لبخندی می زند و سعی می کند استرس زیادی نداشته باشد . هنوز درست معنای زندگی را نفهمیده همه چیزش منو و مامانش هستیم . و خواهر کوچکش که همین دیروز می گفت : بابا این که می گویند صبر میوه شیرینی دارد ولی تلاش میوه شیرین تری یعنی چی ؟

می گم بابا این حرفها را از کجا بلدی . می گه دیشب مامان این حرف را به آفاق می گفت .

می مونم چی باید بگم . سکوت می کنم دنبال فرصتی هستم که به داخل حیاط بروم آسمان ابری یا شایدم دود الود است هر چه هست ستاره ای دیده نمی شود من با ستاره درد دل می کنم ولی ستاره ها پشت ابرها هستند . دلم می گیرد و نمی دانم کجایم درد می گیرد هر چه هست یک درد نا محسوس وجودم را فرا گرفته

می گم بابا تلاش کن ، این فقط خود آدم هست که می تواند به خودش کادو بدهد و تلاش تنها راه کادو دادن یک فرد به خودش می باشد کادویی به نام زندگی